tools_budget.title

50/30/20 Kuralı

Net elinize geçen geliri üç gruba ayırın: İhtiyaçlar için %50 (barınma, faturalar, gıda, sigorta, ulaşım), istekler için %30 (dışarıda yemek, eğlence, hobiler, seyahat) ve minimumların üzerindeki tasarruf ve borç kapatma için %20. Bu çerçeve özellikle basittir — alt kategorilerde her birine tam olarak ne kadar harcamanız gerektiğini dikte etmez; bunun yerine size sınırlar sunar.

Sıfır Tabanlı Bütçeleme

Gelirin her bir doları ayın başında bir işe atanır: faturalar, market alışverişi, birikim, eğlence, borç — geriye atanamayan tutar tam olarak sıfır olana kadar. Bu disiplin, kalan paranın harcamaya karışıp kaybolmasına izin vermek yerine her bir doların üzerinde bilinçli karar vermenizi zorlar. YNAB gibi araçlarla popülerleşti.

Zarf (Envelope) Sistemi

Nakit (veya dijital bir karşılığı), değişken harcama kategorilerinin her biri için zarf şeklinde bölünür — market, dışarıda yemek, benzin, eğlence. Bir zarf boşaldığında, bir sonraki aya kadar o kategoride harcama yapmayı durdurursunuz. Bu sistem, fazla harcamayı azaltmada olağanüstü etkilidir; çünkü kısıt fiziksel ve anlıktır.

Çoğu bütçeleme kararı, iki basit formüle dayanır. Tasarruf oranınız, harcamak yerine ayırdığınız gelirin payıdır:

Acil durum fonu, borca tekrar dönmek zorunda kalmadan beklenmedik harcamaları karşılar. Standart hedef, temel giderlerin üç ila altı aylık tutarını kapsayacak kadardır (barınma, gıda, faturalar, sigorta, asgari borç ödemeleri — isteğe bağlı harcamalar değil):

Belirli bir birikim hedefi için — peşinat, araba, düğün, ara verme (sabbatical) — hedefi, onu neye kadar beklemeniz gerektiğini gösteren ay sayısına bölün. Bu aylık katkı, market alışverişi ve kira yanında bütçenizde bir kalem haline gelir.

Varsayalım aylık net elinize geçen geliriniz $4,000. 50/30/20 kuralını izleyince bu tutar; ihtiyaçlar için $2,000, istekler için $1,200 ve minimumların üzerindeki tasarruf ile borç kapatma için $800 olur.

$2,000’lik ihtiyaçlar grubunun içinde, kiraya $1,200; markete $300; fatura ve telefona $200; ulaşım için $150 ve sigorta ile temel sağlık hizmetlerine $150 ayırabilirsiniz. $1,200’lük istekler grubu ise dışarıda yemek, abonelikler, eğlence ve giyim harcamalarını karşılayabilir.

Eğer temel giderleriniz aylık ortalama $2,500 ise, altı aylık acil durum fonu hedefiniz $15,000’dir. Aylık $800’lük fazlanın tamamını biriktirmek, bu fonu yaklaşık 19 ayda oluşturur. Sadece $400 biriktirmek, süreyi neredeyse üç buçuk yıla iki katına çıkarır — yani ikinci yılda tek bir plansız harcama her şeyi yeniden başlatabilir.

Bütçelemede en büyük kazançlar neredeyse her zaman en büyük kalemlerden gelir — barınma, ulaşım ve gıda — küçük günlük zevkleri kısmaktan değil. Kiranızda %10 indirim yapmak veya borcu bitmiş bir araba kredisine sahip olmak, streaming aboneliklerini iptal etmekten çok daha fazla tasarruf oranınızı etkiler.